اخبار

چرا منطقه مکران با برخورداری از ظرفیت های لازم ، به توسعه شایسته و مطلوب نرسیده است؟

موضوع توسعه منطقه راهبردی مکران بیش از یک دهه است که وارد ادبیات سیاسی_ اقتصادی کشور شده است. جذابیتهای اقتصادی این منطقه در کنار موقعیت سوق الجیشی بندر چابهار این پرسش را پیش روی تحلیلگران و علاقمندان به توسعه مطرح ساخته که چرا منطقه مکران با برخورداری از ظرفیت های لازم ، به توسعه شایسته و مطلوب نرسیده است. اهمیت این موضوع زمانی برجسته می شود که اولاً کشورهای منطقه هرکدام با ایجاد مناطق ویژه اقتصادی، توفیقات جدی در جذب سرمایه گذاری خارجی داشته اند و در گام بعدی منطقه مکران دسترسی به آب های اقیانوسی دارد که با توجه با اقلیم خشک و نیمه خشک کشور، توسعه سرمایه گذاری آبی در این منطقه می تواند نیازهای آبی صنعتی و مصارف داخل کشور را تامین نماید. متاثر از همین ظرفیت های بکر و بی بدیل اقتصادی و دریایی است که رهبر معظم انقلاب اسلامی، مکران را گنج پنهان اقتصادی کشور نامگذاری کرده است. معظم له از دهه هشتاد ضرورت سرمایه گذاری و فعال شدن ظرفیت های این منطقه را در توسعه عمومی کشور به دولتمردان دوره های مختلف گوشزد فرمودند.

در نشست اخیر مقام معظم رهبری ( مدظله العالی ) با مردم استان سیستان و بلوچستان و خراسان جنوبی برخی نیازهای توسعه ای منطقه مورد تاکید قرار گرفت. برای تحقق توسعه و فعال شدن ظرفیت های اقتصاد دریا در این منطقه نیاز به مدل جدید حکمرانی است.

این امر بیانگر آن است که تقویت ساختار مدیریت توسعه سواحل مکران یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های کشور در سال های اخیر بوده، به همین سبب ماده 68 قانون احکام دائمی برنامه توسعه کشور ( مصوب 1395 ) دولت را موظف نمود تا با تشکیل سازمان توسعه مکران نسبت به تعریف حمکرانی نوین با رویکرد نقش آفرینی پهنه ساحلی مکران در رونق اقتصاد محلی، تقویت زیرساختای اقتصاد ملی و هماهنگی و تسهیل گری در تعاملات و روابط منطقه ای و بین المللی، اقدام نماید.

مسلما این تحولات مورد توجه بخش غیر‌دولتی برای سرمایه‌گذاری در منطقه مکران است و از دولت و مجلس انتظار دارند با رفع موانع موجود شرایط را برای سرعت بخشیدن به پروژه‌های در دست اقدام و تعریف بسترهای جدید برای سرمایه‌گذاری فراهم کند.

تاکنون مداخله دستگاههای مختلف مجری در سطوح ملی و محلی با برنامه ها و خط و مشی سیاسی خاص خود نتوانسته توسعه و پیشرفت لازم را در منطقه مکران ایجاد نماید. سازمان توسعه مکران به دنبال پیاده سازی این راهبرد است که همه دستگاهها در ذیل این ساختار حاکمیتی و بالادستی در مسیر مشخص توسعه ای گام بردارند. اقدام جزیره ای همواره آفت و مانع توسعه بوده است.

یک هماهنگ کننده مقتدر با حدود اختیارات لازم می تواند ضمن جلوگیری از هدر رفت انرژی میان دستگاهها و ظرفیت های محلی هم افزایی ایجاد کند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا